معاون مركز اطلاعات و آمار شورای فرهنگی- اجتماعی زنان گفت: بررسی آمار میزان تجرد دختران دارای تحصیلات عالی بین یك دهه گذشته نشان می‌دهد كه تعداد دختران هرگز ازدواج نكرده دارای تحصیلات عالی از حدود 5 درصد به 16درصد رسیده است.

"ناهید رام پناهی" در گفت‌وگو با مهر با بیان این مطلب افزود: بررسی آمار مركز آمار ایران حاكی از این است كه میزان دختران هرگز ازدواج نكرده دارای تحصیلات متوسطه از 26درصد در سال 75 به 42درصد در سال 85 رسیده است.

وی تصریح كرد: نگاهی به این آمار نشان می‌دهد كه بالا رفتن سطح تحصیلات باعث تجرد در زنان كشور شده است و موجب‌شده تا دختران كمتر به ازدواج تن دهند. معاون مركز اطلاعات و آمار شورای فرهنگی- اجتماعی زنان اظهار داشت: برخلاف اینكه تحصیلات عالی تأثیر منفی بر افزایش ازدواج دختران داشته است ولی اطلاعات اخیر ارائه شده از مركز آمار حاكی از این است كه این روند بر افزایش طلاق مؤثر نبوده است.

وی ادامه داد: مقایسه آمار فعلی با یك دهه قبل نشان می‌دهد كه طلاق در قشر تحصیل‌كرده به میزان قابل‌توجهی افزایش پیدا نكرده اما درصد مجردان دارای تحصیلات عالی به‌صورت قابل‌توجهی افزایش پیدا كرده است.

"رام پناهی" همچنین در مورد آمار زنان و مردان مجرد كشور گفت: اگر تعداد زنان و مردان هرگز ازدواج نكرده را در رده سنی بین 15 تا 34 سال در نظر بگیریم می‌بینیم تعداد مردان مجرد در این دوره سنی 2میلیون و 600 هزار نفر بیشتر از تعداد دختران مجرد است.

وی افزود: اما درصورتی كه بین رده سنی دختران و پسران مجرد 5سال اختلاف قائل شویم نشان می‌دهد كه تعداد دختران 15 تا 29 ساله هرگز ازدواج نكرده از تعداد پسران 20 تا 34ساله مجرد، یك میلیون و 300هزار نفر بیشتر است.

وی تأكید كرد: مقایسه این آمار نشان می‌دهد كه اگر اختلاف سن زوج و زوجه در ازدواج‌ها كمتر شود به قدری به حل این بحران كمك می‌شود ولی درصورتی كه این روند انتخاب همسر از سوی پسران كه تمایل به ازدواج با دخترانی با چند سال اختلاف سنی دارند ادامه پیدا كند، تعداد تجرد قطعی در دختران افزایش می‌یابد.

اگر چه کاهش اختلاف سنی می تواند تا حدودی مشکلات ازدواج را در میان جوانان کم کند،  اما باید مراقب باشیم که همین عامل، زمانی به عامل برانگیزاننده طلاق تبدیل نشود . لزوم تفاوت سنی در میان دختر و پسر و بزرگتر بودن پسران در ازدواج بر همگان واضح و مبرهن است. دختر و پسر دارای نیاز های جسمی و روحی هستند که عامل سن در کیفیت و کمیت نیاز ها نقش تعیین کننده دارد .

 اگر عامل سن را در این میان بیش از حد کم اهمیت جلوه دهیم می تواند مشکلات خاص خود را به دنبال داشته باشد . تفاوت سنی تعدیل نشده مانند بمب ساعتی است که شاید عوارض خود را در چند سال آینده نمایان سازد . البته هیچ گاه نمی توان بر اساس استثنائات تصمیم گرفت یا قضاوت نمود . شاید مواردی از ازدواج بوده است که با وجود بزرگتر بودن خانم موفقیت بالایی را به همراه داشته است اما روان شناسان همواره معایب این امر را در روال عادی گوشزد نموده و افراد را از چنین ازدواج هایی نهی می کنند . بنابراین کاهش تفاوت سنی عروس و داماد باید در حد اعتدال انجام شود و در این موضوع با دقت بیشتری باید سخن گفت .